آبی خاکستری سیاه 5
تقدیم به همه ی کسایی که دوستانشون براشون نموندن
به اونایی که به بهانه های مختلف کنار دوستاشون موندن ولی یه روز که به حضور اون دوست
نیاز داشتن اون دوست هزار تا بهانه میاره که نمونه.
تقدیم به همه ی با وفاها که تک و تنها موندن.
گل به گل ، سنگ به سنگ اين دشت
يادگاران تو اند
رفته اي اينك و هر سبزه و سنگ
در تمام در و دشت ... سوگواران تو اند
در دلم آرزوي آمدنت مي ميرد
رفته اي اينك ، اما آيا ... باز بر ميگردي؟
چه تمناي محالي دارم ... خنده ام ميگيرد
چه شبي بود و چه روزي افسوس!
با شبان رازي بود ... روزها شوري داشت
من گمان ميكردم
دوستي همچون سروي سرسبز
چار فصلش همه آراستگيست
من چه ميدانستم ... هيبت باد زمستاني هست
من چه ميدانستم ... سبزه مي پژمرد از بي آبي!
من چه ميدانستم دل هركس دل نيست
قلبها ز آهن و سنگ
قلبها بي خبر از عاطفه اند
و چه روياهايي ! كه تبه گشت و گذشت
و چه پيوند صميميت ها
كه به آساني يك رشته گسست
دل من ميسوزد
كه قناري ها را پر بستند...
حمید مصدق
سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام