دیشب از بام جنون دیوانه ای افتاد و مرد

    پیش چشم شمع ها پروانه ای افتاد و مرد

        از لطافت یاد تو چون صبح گلها خیس بود

           شبنمی از پشت بام خانه ای افتاد و مرد

                موی شبگونی که چنگش میزدی شب تا سحر

                   از سپیدی لا به لای شانه ای افتاد و مرد