آبی - خاکستری - سیاه 1

 

 

 

من قامت بلند تو را درقصيده اي ، با نقش قلب  سنگ تو تصوير ميكنم...

 

در شبان غم تنهايي خويش

عابد چشم سخنگوي توام!

من درين تاريكي...

من درين تيره شب جانفرسا...

زائر ظلمت گيسوي توام!

        گيسوان تو پريشان تر از انديشه ي من

        گيسوان تو شب بي پايان

        جنگل عطر آلود

         شكن گيسوي تو ... موج درياي خيال

كاش با زورق انديشه شبي

از شط گيسوي مواج تو من!

            بوسه زن بر سر هر موج گذر ميكردم!

كاش بر اين شط مواج سياه!

             همه ي عمر سفر ميكردم!!!

من هنوز از اثر عطر نفسهاي تو سرشار سرور

گيسوان تو در انديشه ي من

گرم رقصي موزون

كاشكي پنجه ي من

در شب گيسوي پر پيچ تو راهي ميجست

چشم من ...

         چشمه ي زاينده ي اشك

             گونه ام بستر رود

                  كاشكي همچو حبابي بر آب

                       در نگاه تو رها ميشدم از بود و نبود...

                                                       ...

حمید مصدق

آبرویم را نریزی دل!!!

بالاخره دیگه دارم ازین خونه میرم ان شالله.

عجب روزایی رو گذروندیم اینجا فقط خدا میدونه و بس!!!

خاطرات این سه سال زنده شدن و انگار از جلوی چشام رژه میرن دوباره.

 خبرای بدی که شنیدیم !!!

لحظه ی دیدار و لحظه هایی که خراب و داغون به آغوش خدا پناه میبردم... لحظه ی بریدن از همه... لحظه های بی قرای رو اولین بار اینجا و توی اتاق های اینجا تجربه کردم

میخوام همینجا هم دفنشون کنم و برم...!!!  به یاد اون روزها ...

 

 

     لحظه ی دیدار نزدیک است!

           باز من دیوانه ام ! مستم !

                 باز می لرزد دلم! دستم!

                        باز گویی در جهان دیگری هستم!

 های!!!

         نخراشی به غفلت گونه ام را ...تیغ !!!

         نپریشی صفای زلفکم را ...دست!!!

         آبرویم را نریزی...دل!!!

ای نخورده مست !!!

         لحظه ی دیدار نزدیک است!!!

مهدی اخوان ثالث

  

سفرت بی پایان ... ودلت خواهد مرد!!!

تا حالا شده توی زندگی شما یه اتفاقاتی بیفته که بعدا هرچی بهش فکر کنین باورتون نشه برای شما افتاده؟

برای منکه زیاد پیش اومده مطمئنم واسه شما هم همینطوره... یه چیزایی شبیه یه خواب ... شایدم یه رویا یا یه کابوس...

میگذرن و میرن انگار که هیچوقت اتفاق نیفتاده بودن...

 

 

باز امشب سفر تجربه اي شيرين  را ،

                                               در تو مي انگارم!

در نگاهت كه چنان عطر پر از وسوسه ي گندم زار

و نفسهاي گل آلوده ي ارام نسيم،

                                              مي برد از خويشم

و سكوتت كه ز اعماق طنينش دل من مي لرزد

                                              ... سفر شيريني ست.

               زير باران نگاهت ، گل مهري زدلم مي رويد

               چشمه ي عشق تو در سينه ي من مي جوشد

                شبم از ياد تو جان مي گيرد

  آه... اما افسوس!!!

كه  سحرگاه به هنگام شكوفايي  زرين  گل خورشيد بهار!

كسي از دور مرا ميخواند

و به من ميگويد :

                                   سفرت بي پايان

                                     و دلت خواهد مرد...

   آن ستاره كه تو ميپنداري ، شب تاريك تو پر نور نخواهد كردن

                       دل ز عشقش برگير!

                                  شوق ديدار وصالش به فراموشي ده

                                   قصه ي تلخ جدايي را

                                   سوگمندانه اگر هست

         ولي باور كن!!!

پروین جزایری

 

حال من خوب است!!!

 

سلام !

حال من خوب است !

ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور...

که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند...

با اینهمه اگر عمری باقی بود٬

طوری از کنار زندگی میگذرم

 که نه دل کسی در سینه بلرزد...٬

 و نه این دل نا ماندگار بی درمانم!!!

تا یادم نرفته بنویسم ...

دیشب در حوالی خواب هایم !...

سال پر بارانی بود!!!

خواب باران و پاییزی نیامده را دیدم...!!!

دعا کردم که بیایی٬

با من کنار پنجره بمانی ...باران ببارد

اما دریغ...

که رفتن ٬ راز غریب این زندگیست.

       رفتی پیش از آنکه باران ببارد

             میدانم دل من همیشه...

             پر از هوای تازه ی باز نیامدن است.

انگار که تعبیر همه ی رفتنها

                                 هرگز باز نیامدن است.

بی پرده بگویمت ...

                      چیزی نمانده ٬ میروم !!!!!!

                          ...

 

نامه ام باید کوتاه باشد

                       ساده باشد

                                بی کنایه و ابهام

   پس از نو مینویسم:

سلام!

حال من خوب است

اما تو باور نکن...!!!